«حق با بهار بود، با همان ساقه‌های لُخت. 
بر این پهنهٔ خاک چیزی هست که به رغمِ ما ادامه می‌دهد. 

خوب است که جلوه‌های بودن را به غم و شادی ما نبسته‌اند.»

هوشنگ گلشیری