نوروز در آسیای میانه

بازگشته ام از سفر،

سفر از من باز نمی گردد...

از تهران بارانی به شما سلام می کنم. فرا رسیدن بهار بر شما مبارک.

بیش از سه هفته را در آسیای میانه گذراندیم و سرمست حال و هوای نوروزی آن دیار هستیم. از دو هفته مانده به پایان زمستان، تابلوهای شادباش نوروز در تمام شهرهای بزرگ و کوچک مسیر چشمهایمان را نوازش می داد.

کارهای ناتمام بسیاری دارم که تا پیش از نوشتن گزارش این سفر، سر و سامان دهم. پس بگذارید به تصویر کشیدن حال و هوای بهاری آسیای میانه، هدیه نوروزی من به شما باشد:

مراسم جشن نوروز، تنها در جزئیات با سنتهای ما تفاوت دارد و این تفاوت خللی در اشتراک فرهنگی به وجود نمی آورد.

همان حس نوروز وطن در ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان هم جاریست.

سمنو که سومَنَک نامیده می شود، از قبل عید تا بعد از آن، در همه جا پخته و یافت می شود. کنار دیگ سمنو، شب تا صبح بساط ساز و آواز برقرار است. پخت سمنو بیش از اینکه تنها یک غذای نوروزی باشد، باعث برکت دادن سال جدید تلقی می گردد.

سبزه هم مانند سمنو پای ثابت جشن نوروز است. در ترکمنستان، سفره نوروزیشان نان و شیرینی هم دارد.

نان یکی از مهم ترین عناصری است که در جشنهایشان یافت می شود. نان باعث افزایش رزق و برکت سفره هاست.

پوشیدن لباس نو و میهمانی رفتن و گردش هم از دیگر رسوم مشترک قلمداد می شوند.

در ازبکستان آش پلو به عنوان غذای اصلی میهمانی برای صرف در ایام نوروز طبخ می شود.

و تاجیکستان که انگار وطن دوم ماست؛ در جاهایی همزمان دو سفره هفت سین و هفت شین پهن می شود...